Ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, σύμβουλος του Σαμαρά, σπούδασε επίσης στο London School of Economics των Rothschild όπως κι ο Δραγασάκης. Ήταν όλοι τους "αριστεροί"... ενώ σπούδαζαν στα πανάκριβα σχολεία της Νέας Τάξης... προορισμένοι να βρεθούν σε θέσεις κλειδιά της "Δημοκρατίας μας" εξασφαλίζοντας ότι κανένας δεν θα θίξει τα συμφέροντα ή το όνομα των τοκογλύφων.
Ακολουθεί σχετικό άρθρο της εφημερίδας "Το Βήμα"
Το δεξί χέρι του κ. Σαμαρά, πρώην κομμουνιστής και τώρα εχθρός της «ψευτο-προοδευτικής χούντας»
Του Άρη Ραβανού
Αποτελεί έναν από τους πιο σκληροπυρηνικούς συμβούλους του προέδρου της ΝΔ κ. Αντ. Σαμαρά. Είναι από τα στελέχη της Ρηγίλλης με ξεκάθαρη άποψη για πολλά θέματα που έχουν σχέση με τη στρατηγική της ΝΔ. Υποστηρίζει τις θέσεις του με πυγμή και δεν φείδεται μαχητικότητας, ενώ εσχάτως υποστήριζε στις εσωτερικές συσκέψεις ότι ο κ. Σαμαράς πρέπει επειγόντως να απαγκιστρωθεί από τις διακυβερνήσεις Καραμανλή. Γαλουχημένος στην κομμουνιστική Αριστερά, αφού υπήρξε κεντρικό στέλεχος του «Ρήγα Φεραίου» με προϊστορία στο ΚΚΕ Εσωτερικού και αντιδικτατορική δράση, πέρασε στην άλλη όχθη, εκείνη του εθνικοπατριωτικού μετώπου. Ο 56χρονος κ. Χρύσανθος Λαζαρίδης είναι η «σκιά» του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αποτελεί έναν από τους πιο έμπιστους συνεργάτες του και είναι ο άνθρωπος που επεξεργάζεται τις δημόσιες ομιλίες του. Βρίσκεται στη Ρηγίλλης από νωρίς το πρωί ως αργά το βράδυ. Τις περισσότερες φορές βρίσκεται στο γραφείο του κ. Σαμαρά και η συμβουλή του είναι πάντα χρήσιμη για τον πρόεδρο της ΝΔ.
Το ερώτημα που έχουν θέσει πολλά «γαλάζια» κομματικά στελέχη για τον στενό συνεργάτη του κ. Σαμαρά είναι ότι ένας πρώην «Ρηγάς» με προϊστορία στο ΚΚΕ Εσωτερικού και αντιδικτατορική δράση είναι ο πιο στενός σύμβουλος του πρόεδρου της ΝΔ. Ο κ. Σαμαράς δεν είχε ποτέ ενδοιασμούς για τον κ. Λαζαρίδη, και τα «πέτρινα» πολιτικά χρόνια που ήταν εκτός πολιτικής σκηνής και κοιτούσε «το ταβάνι του σπιτιού του», όπως έχει πει, συνομιλούσαν σχεδόν καθημερινά.
Ως εκ τούτου σφυρηλατήθηκε μια στέρεα πολιτική και κυρίως προσωπική σχέση η οποία αναδείχθηκε με την ανάληψη της ηγεσίας από τον κ. Σαμαρά που τον έφερε στη Ρηγίλλης, στη θέση του πολιτικού του συμβούλου.
Διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της στρατηγικής του κόμματος.
Οπαδός της θεωρίας των «ιστορικών κύκλων» στη Στρατηγική Ανάλυση, προφητεύει το τέλος του ΠαΣοΚ. Επενδύει στη συγκεκριμένη θεωρία και εκτιμά: «Η ΝΔ θα βρεθεί μπροστά στις δημοσκοπήσεις μέσα στο 2010. Και θα ξαναπάρει την κυβέρνηση μέσα σε ενάμιση χρόνο,το πολύ,αφότου περάσει μπροστά στις δημοσκοπήσεις».
Καταληψίας σε Νομική και Πολυτεχνείο
Συμμετέχει στον «πρωινό καφέ» της Ρηγίλλης και δεν ανήκει στους μετριοπαθείς της νέας ηγεσίας, αφού λόγω καταβολών αλλά και παλαιότερης πολιτικής δράσης θεωρείται «σκληρό καρύδι». Και πώς να μην είναι, όταν ως φοιτητής του Οικονομικού της Νομικής, το 1972, συμμετείχε στο φοιτητικό κίνημα εναντίον της δικτατορίας από τις γραμμές της οργάνωσης «Ρήγας Φεραίος».
Υπήρξε μέλος της Επιτροπής κατάληψης της Νομικής Σχολής τον Φεβρουάριο- Μάρτιο του 1973 και εξελέγη στη Συντονιστική Επιτροπή κατάληψης του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973. Για τη δράση του συνελήφθη την άνοιξη του 1974, κρατήθηκε στην Ασφάλεια και στην ΕΣΑ ως τη Μεταπολίτευση τον Ιούλιο του 1974, ενώ από τα βασανιστήρια που υπέστη ήταν επί πολλές εβδομάδες σε κρίσιμη κατάσταση νοσηλευόμενος στην «Παμμακάριστο».
Ο κ. Λαζαρίδης ήταν ενταγμένος στο ΚΚΕ Εσωτερικού που είχε συσπειρώσει ένα μεγάλο μέρος ριζοσπαστικοποιημένης νεολαίας επηρεασμένο από τον Γαλλικό Μάη και τα κινήματα αμφισβήτησης, με επιρροές από τους θεωρητικούς Αλτουσέρ, Μπετελέμ, Ροσάντα κ.λπ. Μάλιστα συμμετείχε σε μια εσωκομματική τάση του ΚΚΕ Εσωτερικού που λειτουργούσε από το 1974 σε επίπεδο Νεολαίας και η οποία ηττήθηκε πολιτικά στην Α΄ Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Ρήγα Φεραίου το 1974. Στη συνέχεια συμμετείχε στη Β΄ Πανελλαδική, που έδρασε μεταξύ 1978-1981, μέλη της οποίας ήταν η πλειοψηφία του Ρήγα που αποχώρησε από το ΚΚΕ Εσωτερικού μετά τις εκλογές του 1977.
Μετά τη Μεταπολίτευση, διετέλεσε αντιπρόεδρος της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Ελλάδας (ΕΦΕΕ) από το 1975 ως το 1980, έτος κατά το οποίο αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Με τον κ. Σαμαρά δεν είχε σχέσεις και το μόνο που τους συνέδεε ήταν ότι και οι δύο φοίτησαν στο Κολέγιο Αθηνών. Το 1980 πήγε στη London School of Εconomics για μεταπτυχιακές σπουδές στα Οικονομικά με ειδίκευση στη Νομισματική Θεωρία και στην Επιχειρησιακή Έρευνα, και επέστρεψε στην Ελλάδα για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία στα τεθωρακισμένα στον Εβρο.
Στη συνέχεια πήγε στη Νέα Υόρκη για να πάρει το διδακτορικό του δίπλωμα στην Οικονομετρία από το City University και μετά σπούδασε Σύγχρονη Θεωρία της Ανάλυσης στο Courant School of Αpplied Μathematics. Ασχολήθηκε μεταξύ άλλων με τη Θεωρία Παιγνίων και Εφαρμογές στις Διεθνείς Σχέσεις και τις πολεμικές συγκρούσεις, τη Θεωρία Χάους και Εφαρμογές στην Ανάλυση Συστημάτων ισορροπίας και τις... Κβαντικές κυματοσυναρτήσεις και αναλυτικές συνάφειες με τη Θεωρία του Χάους.
Οπαδός της «σκληρής γραμμής»
Το τελευταίο διάστημα κάνει πιο επιλεγμένες και προσεκτικές εμφανίσεις στα κεντρικά ΜΜΕ και συνομιλεί με άνεση με τους πολιτικούς συντάκτες που καλύπτουν τη ΝΔ. Ήταν από τους συμβούλους του κ. Σαμαρά που του εισηγήθηκαν να χαράξει ξεκάθαρη γραμμή με το παρελθόν της διακυβέρνησης Καραμανλή, ενώ είναι αυστηρός και με τα στελέχη που διαφωνούν με τις επιλογές της ηγεσίας.
Λόγω ποντιακής καταγωγής, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στις ΗΠΑ αναμείχθηκε στα κοινά της ομογένειας. Την περίοδο της έξαρσης του Σκοπιανού συναντάται, γνωρίζεται και αναπτύσσει φιλική σχέση με τον κ. Σαμαρά, ο οποίος εκείνη την εποχή ήταν υπουργός Εξωτερικών. Στηρίζει και την Πολιτική Άνοιξη και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην Παμμακεδονική Ένωση και στις διαμαρτυρίες για το Σκοπιανό.
Οι κοινές τους απόψεις στα εθνικά θέματα, στην οικονομία, αλλά και στην πολιτική ανοίγουν γέφυρα επικοινωνίας και από τότε είναι τακτικός του συνομιλητής.
Η «Αποενοχοποίηση του Πατριωτισμού»
Ηγετικό στέλεχος του «Δικτύου 21»
Ο κ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ παράλληλα με τη θέση του συμβούλου του κ. Σαμαρά είναι και αντιπρόεδρος του ΔΣ του «Δικτύου 21», μιας εθνικοπατριωτικής οργάνωσης με σκληρές θέσεις στα εθνικά θέματα. Όπως είχε τονίσει τον Δεκέμβριο του 1997 μαζί με τον καθηγητή κ. Σαρ. Καργάκο, «στόχος του “Δικτύου 21” είναι η δημιουργία ενός μετώπου κατά του ενδοτισμού και όσων ενοχοποιούν τον πατριωτισμό». Στο παρελθόν κινητοποιήθηκε πολύ έντονα κατά του Σχεδίου Ανάν στην Κύπρο και οι θέσεις του για τα εθνικά θέματα (Σκοπιανό κ.ά.) τον εντάσσουν στο εθνικοπατριωτικό μέτωπο.
Στόχος του, όπως και των άλλων μελών του «Δικτύου 21», είναι «η αποενοχοποίηση του πατριωτισμού», οι οποίοι είχαν κατηγορηθεί παλαιότερα από αντιπάλους τους για «εθνικιστικό παροξυσμό» και επί μεγάλο χρονικό διάστημα μαινόταν πόλεμος άρθρων, μέσω εφημερίδων, ενώ έφθασαν ως και στα δικαστήρια. Πολλές φορές έχει βρεθεί απέναντι με στελέχη της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς και μάλιστα παλαιότερα αναρωτήθηκε: «Μήπως είναι ώρα να ξανακατέβουμε στους δρόμους, αυτή τη φορά για να φύγει η “χούντα” της “ψευτο-προοδευτικής διανόησης” που είναι “εχθρός του λαϊκού και καρικατούρα διανόησης”;». Στα επεισόδια του Δεκέμβρη του 2008, μετά τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, είχε πει ότι «κάποιοι εκμεταλλεύθηκαν ένα τραγικό περιστατικό για να αποπειραθούν “πολύχρωμη εξέγερση” και στην Ελλάδα (κατά τα πρότυπα της Γεωργίας και της Ουκρανίας)».
Βαθύ μπλε
«Είναι λανθασμένη ως “διαπίστωση” και ανόητη ως “μομφή” ότι η εκλογή Σαμαρά σημαίνει στροφή στα δεξιά».
«Επί μιάμιση δεκαετία η Ελλάδα είχε μια πολιτική την οποία μεγάλο μέρος της επίσημης ελληνικής ελίτ θεωρούσε “εθνικιστική”»! Οποιος υποστήριζε την επίσημη ελληνική θέση μέσα στην Ελλάδα θεωρείτο “αθεράπευτα εθνικιστής”».
«Το πολιτικό σύστημα που δυσκολεύεται να διαχειριστεί τα συμφέροντα της χώρας και τη θέληση της κοινωνίας ενταφιάζει τις παρακαταθήκες του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κωνσταντίνου Καραμανλή και αναδεικνύει τις επικοινωνιακές πομφόλυγες του... Αλέξη Τσίπρα».
«Μόνο στα καθεστώτα του “υπαρκτού σοσιαλισμού” η Δεξιά θεωρούνταν “μομφή”. Αυτά κατέρρευσαν πριν από δύο δεκαετίες.
«Κάποτε πρέπει να το πληροφορηθούμε κι εδώ στην Ελλάδα».
«Η υπεύθυνη πρόταση Καραμανλή δεν παρουσιάστηκε ως πολιτική, αλλά ως καθαρτικό. Οι λαοί ποτέ δεν ψηφίζουν... ρετσινόλαδο!».
«Δεν συμφωνώ με τον εορτασμό του Πολυτεχνείου. Παρελαύνουν οι απόντες- οι επίγονοι αυτών που δεν ήθελαν την εξέγερση. Εξοργίζομαι με την οικειοποίηση της εξέγερσης του Πολυτεχνείου από διάφορα κωθώνια που φορούν κουκούλες, σπάνε μαγαζιά και επικαλούνται τα ιδανικά του».
Ακολουθεί σχετικό άρθρο της εφημερίδας "The Guardian"
How British universities helped mould Syriza’s political elite
New finance minister and deputy PM among the many Greek intellectuals who have studied or taught in the UK
It could easily have been a scene from one of this week’s post-election victory rallies in Greece, as supporters of the victorious Syriza party cheered, surrounded by posters and banners.
Yet the setting was not Athens but central London, where hundreds of the party’s UK branch gathered at the TUC’s headquarters on Wednesday to celebrate Syriza’s election victory alongside peers from the British left and other Europeans energised by Syriza’s feat.
A lesser known story of Syriza’s rise, however, has been the role played by a sizeable number of Greek intellectuals based now or previously at British universities – some of whom have been catapulted from academia to senior positions of power in Greece’s new government.
Most notable is Greece’s new finance minister, Yanis Varoufakis, who obtained a mathematical economics degree and PhD at the University of Essex, later teaching at East Anglia, Cambridge and Glasgow.
Tipped to join him in the cabinet is Costas Lapavitsas, a professor of economics at the School of Oriental and African Studies, the University of London, who was also elected as a new Syriza MP.
“The profile of the Greek academic community in the UK has been becoming more diverse – with many having to come here to get jobs after training in continental Europe – and clearly there is a very significant proportion who are left-leaning or radicals or Marxist,” said Stathis Kouvelakis, one of the speakers at Wednesday night’s rally at Congress House, and who combines teaching political theory and philosophy at King’s College London with being a member of Syriza’s central committee.
Like others, he was part of a core of Syriza-linked intellectuals for whom the pubs and restaurants on and around Marchmont Street, near University College London, became an incubator for ideas about the future of Greece over late-night discussions.
Kouvelakis said Syriza’s cadre of British-based academics had also developed a distinctive political outlook within the party – perhaps reflecting the UK’s political atmosphere. “What is I think distinctive, at least of Syriza London or Britain-based academics and intellectuals, is that we have a more critical attitude of the EU than others,” said Kouvelakis.
Kouvelakis suggested academics based in a non-eurozone country such as the UK were likely to be more sceptical than their peers on the continent when it came to pro-mainstream European ideas about issues such as the single currency.
Syriza UK emerged in June 2012. It has established links to the British left and organisations such as the Greek Solidarity Campaign, which raises money for medical aid in Greece, and organises regular events, including one which attracted 800 to hear Alexis Tsipras – now the prime minister – speak in London last year.
The list of other senior Syriza figures who have either studied in the UK or teach here goes on: Costas Douzinas, a professor in the law faculty at Birkbeck has played a central role in the party while Euclid Tsakalotos, an Oxford-educated economist who teaches at the University of Athens, has become deputy minister for international economic relations.
Others include George Stathakis, a University of Crete economics professor who obtained his MA and PhD from the University of Newcastle, and who will oversee a new super-ministry that includes tourism, transport and shipping. Other University of Essex alumni include Rena Dourou, the governor of greater Athens, and Fotini Vaki, a Syriza MP for Corfu.
Syriza’s intellectuals stand in contrast to those from the prestigious Hellenic Observatory, established in 1996 at the London School of Economics (LSE), but who are regarded as being traditionally linked to the Greek establishment and the older political mainstream.
That said, Giannis Dragasakis, the new Syriza deputy prime minister, studied economics at the LSE, and has been picked out as having a crucial role to play.
“It’s very important as he’s the only one in the current Syriza government that has previous governmental experience,” said Vassilios Paipais, a lecturer on international relations at the University of St Andrews, who describes Syriza as neither a disaster for Europe, nor a panacea for Greece’s crisis.
Paipais added that the UK was home to many Greeks who, as a result of dire work opportunities at home, felt they were in a state of forced exile. Previously, many of the Greek intelligentsia, who later became government ministers, had studied in France and had a francophone education, but Paipais said many Greeks were now taught English early on and often found it easier to do their postgraduate studies in English. “You rarely find a Greek nowadays that doesn’t learn English in school,” he said.
Nearly 4,000 Greek students have studied at the University of Essex in recent decades. Professor Todd Landman, executive dean at its faculty of social sciences, said: “During the period of austerity the countries in southern Europe have struggled to send their students abroad, but we still have very strong connections with Greece and we have a large number who have stayed on and become members of staff.”
Syriza UK has moved to recruit widely from those student ranks. According to Elli Siapkidou, a London-based political economist, the membership of its growing UK branch is peppered with PhD students and academics, including some with tenure and others with PhDs through working in other sectors.
“A 2012 analysis of Greek voters found that Syriza was the party with the highest number of PhDs, the best educated of the 20- to 45-year-old strata of society. If Syriza represents the most highly educated of Greek society, then Syriza UK has that in an even more pronounced form,” she said.
Of London’s attraction to Greek academics in particular, Siapkidou added: “There is more room for different voices in the UK compared to other places. Marx used to live in London for example. I think it is a quite liberal society in terms of political view so their work is objectively appreciated and not stigmatized.”
Οι απόψεις του ιστολογίου δεν συμπίπτουν απαραίτητα με τα περιεχόμενα του άρθρου
Δημοσίευση σχολίου