ΜΟΝΟΝ από τη NOVARTIS έπαιρναν δωράκια οι γιατροί;

Φεβρουαρίου 09, 2018

•

NOVARTIS

Από τους χιλιάδες προμηθευτές του Δημοσίου ...δήθεν ΜΟΝΟΝ από τη Siemens απαιτούσαν μίζες οι πολιτικοί για να υπερτιμολογούν τις αγορές ώστε να βγαίνουν κερδισμένοι όλοι ...εκτός από εμάς που πληρώναμε το τριπλάσιο από το κανονικό κόστος.

Από τις δεκάδες φαρμακευτικές ...δήθεν ΜΟΝΟΝ από τη NOVARTIS έπαιρναν δώρα οι γιατροί. Όλες οι άλλες φαρμακευτικές ...(αμερικανικές, αγγλικές κ.λπ.) ...πεντακάθαρες.

Οι δημοσιογράφοι ...ξέρουν πως να κρατούν εκτός κάδρου... τους χορηγούς τους... και να στοχοποιούν μόνο αυτούς που τους υποδεικνύουν οι Πρεσβείες για να παίξουν το παιχνίδι των μεγάλων αφεντικών τους.

Για τα εμβόλια που είχε αγοράσει ο Αβραμόπουλος ...δούλεψαν δεκάδες δημοσιογράφοι-απατεώνες που καθημερινά τρομοκρατούσαν τους τηλεθεατές με δελτία θανάτου από γρίπη. Οι δημοσιογράφοι κι αν τσέπωσαν μίζες για να μπορέσουν οι πολιτικοί να δικαιολογήσουν την αγορά των εμβολίων ...που δεν ξέρουμε καν αν όντως παραλήφθηκαν ποτέ. Άλλωστε εδώ ολόκληρα υποβρύχια ξοφλήσαμε χωρίς να τα παραλάβουμε ...στα εμβόλια θα κολλούσαμε;

Με την ευκαιρία...
Μπορούμε να φανταστούμε άραγε τι σημαίνει να αμείβεται έξτρα ένας ...ψυχίατρος για παράδειγμα προκειμένου να αυξήσει τις πωλήσεις συγκεκριμένων φαρμάκων;
Μπορούμε να φανταστούμε πόσες ψυχές καταστράφηκαν ανεπιστρεπτί για να εξασφαλίσουν κάποιοι ταξίδια, ηλεκτρικές συσκευές κι άλλα δώρα;

Πηγή: aznews.site

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Το μεγάλο οικονομικό σκάνδαλο των «Αρπαλείων χρημάτων» στην αρχαία Αθήνα (324 π.Χ.)

Σεπτεμβρίου 17, 2017

•

ΣΚΑΝΔΑΛΟ

Δημοσθένης

Η κατάχρηση είτε αφορά στην εξουσία, είτε αφορά στους θεσμούς, είτε αφορά την εμπιστοσύνη του ενός προς τον άλλον, είτε αφορά στα οικονομικά αγαθά, είναι ένα θέμα που αποτελεί από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας, ως έννοια, ένα μεγάλο πρόβλημα στις σχέσεις των πολιτών με την κεντρική εξουσία.

Ένας από τους μεγάλους καταχραστές της αρχαιότητας ήταν ο Άρπαλος. Η υπόθεσή του επιλέχτηκε για να τονιστούν οι πολλές ομοιότητες της τότε κοινωνίας με τη σημερινή. Μιας κοινωνίας που, αν και απέχουμε 2.321 χρόνια από αυτήν, είχε και τότε ίδια περίπου προβλήματα με τη σημερινή. Προβλήματα διαφθοράς, ασυνέπειας, συναλλαγής, προδοσίας, λεηλασίας του δημοσίου πλούτου, μικροκομματικής λογικής, ιδίως από αυτούς που, λόγω θέσης, έπρεπε να είναι αμερόληπτοι, τίμιοι, αδέκαστοι, νομιμόφρονες, πατριώτες και, φυσικά, δεν ήταν. 

Ένα από τα μεγάλα σκάνδαλα λοιπόν ήταν και η κατάχρηση του Άρπαλου, προσωπικού φίλου του Μ. Αλεξάνδρου και θησαυροφύλακά του.

Ο Άρπαλος του Μαχάτα (Ελιμιώτης) καταγόταν από παλαιά αριστοκρατική οικογένεια της Μακεδονίας και ήταν παιδικός φίλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Κατά την εκστρατεία του στην Περσία ο Αλέξανδρος τον είχε ορίσει βασικό ταμία και διαχειριστή του βασιλικού θησαυροφυλακίου λόγω ενός σωματικού προβλήματος που είχε. Πριν από τη μάχη της Ισσού (Νοέμβριος 333 π.Χ.), ο Άρπαλος παρασυρμένος από τον Ταυρίσκο, έφυγε μαζί του δυτικά, παίρνοντας μαζί του όλα τα χρήματα της στρατιάς και κατέφυγε στα Μέγαρα. Ο Μ. Αλέξανδρος δέχτηκε τη μετάνοιά του, τον ξανακάλεσε δίπλα του και τον όρισε εκ νέου γενικό διαχειριστή των θησαυρών του κράτους με έδρα τα Εκβάτανα (όπου αργότερα δολοφονήθηκε ο στρατηγός Παρμενίων). Όταν ο Αλέξανδρος ξεκίνησε για την τελευταία του μακρινή εκστρατεία προς την Ινδία, ο Άρπαλος θεώρησε απίθανο να γυρίσει πίσω ο Μακεδόνας Βασιλιάς ζωντανός από μια τόσο μακρινή και επικίνδυνη εκστρατεία, και επιδόθηκε στην κατασπατάληση των χρημάτων του Βασιλικού θησαυροφυλακίου, διάγοντας έναν βίο γεμάτο με συμπόσια και ακολασίες (αὑτῷ τε πράγματα συνειδὼς πονηρὰ δι’ ἀσωτίαν). Όταν όμως το 325 π.Χ. ο Άρπαλος έμαθε πως ο Αλέξανδρος νίκησε και επέστρεφε στην Βαβυλώνα έχοντας πληροφορίες για τις ατασθαλίες του, γνώριζε ότι τον περίμενε πολύ σκληρή τιμωρία.

Πανικόβλητος από αυτή την εξέλιξη ο Άρπαλος υπεξαίρεσε 5.000 τάλαντα από το Βασιλικό θησαυροφυλάκιο (ποσό αστρονομικό για την εποχή) και απέδρασε στην Μικρά Ασία για να αποφύγει την βασιλική οργή. Εκεί οργάνωσε στρατό από έξι χιλιάδες μισθοφόρους, αγόρασε έναν μικρό στόλο από τριήρεις και πέρασε στον Ελλαδικό χώρο με προορισμό την Αθήνα. Στην Αθήνα το 324 π. Χ. η αντιμακεδονική πολιτική πτέρυγα ήταν πανίσχυρη, παρά την στρατιωτική παντοδυναμία των Μακεδόνων, με κυρίαρχες μορφές τον Υπερείδη, τον Δείναρχο αλλά κορυφαίο τον σημαντικότερο ρήτορα της Αρχαιότητας, Δημοσθένη. Η Μακεδονική πτέρυγα, επίσης πολιτικά ισχυρή, αντιπροσωπευόταν από τον Δημάδη αλλά κυρίως από τον σώφρονα Φωκίωνα. Οι Αθηναίοι αντιμετώπισαν με έντονη καχυποψία την έλευση του Άρπαλου. Αρχικώς του απαγορεύτηκε η είσοδος στην πόλη με τους μισθοφόρους του μετά από εισήγηση του Δημοσθένη (ὁ δὲ Δημοσθένης πρῶτον μὲν ἀπελαύνειν συνεβούλευε τὸν Ἅρπαλον) και την σύμφωνη γνώμη του Φωκίωνα έτσι ώστε να μην δωθεί αφορμή στον Αλέξνδρο να επιτεθεί κατά της Αθήνας (καὶ φυλάττεσθαι, μὴ τὴν πόλιν ἐμβάλωσιν εἰς πόλεμον ἐξ οὐκ ἀναγκαίας καὶ ἀδίκου προφάσεως). Τελικώς ο στρατηγός Φιλοκλής επέτρεψε την είσοδο του Άρπαλου στην Αθήνα ατομικά ως ικέτη.

Αλέξανδρος ο Μέγας

Ο Άρπαλος αμέσως άρχισε να δωροδοκεί πολιτικούς της αντιμακεδονικής μερίδας, ενώ διέδιδε στην πόλη ότι ο Αλέξανδρος αντιμετώπιζε ανυπέρβλητες δυσκολίες στην Περσία, πολλοί σατράπες είχαν εξεγερθεί εναντίον του, έτσι ήταν ευκαιρία για την Αθήνα να διεκδικήσει εκ νέου την ανεξαρτησία της. Σύντομα ο στρατηγός Αντίπατρος, τοποτηρητής του Αλέξανδρου στην Μακεδονία, απαίτησε με αγγελιοφόρο του την άμεση παράδοση του Άρπαλου. Οι αντιμακεδόνες δημαγωγοί Υπερείδης και Δείναρχος προσπάθησαν να ξεσηκώσουν τους Αθηναίους υποστηρίζοντας ότι η χρησιμοποίηση των κλεμμένων χρημάτων του Άρπαλου θα βοηθούσε την Αθήνα να αντιταχθεί με αξιώσεις στον Αλέξανδρο. Ο Δημοσθένης υποστήριξε μια μέση λύση (που τελικώς υιοθετήθηκε): Οι Αθηναίοι δεν θα παρέδιδαν τον Άρπαλο στον Αντίπατρο, αλλά θα τον φυλάκιζαν και θα κατέθεταν τα χρήματα του στην Ακρόπολη ώσπου να αποφασίσουν αν τελικώς θα τον παρέδιδαν στον Αλέξανδρο. Όταν όμως συνελήφθη ο Άρπαλος, ενώ είχε εισέλθει στην πόλη με 700 τάλαντα, βρέθηκαν μόλις τα 350. Ο Δημοσθένης και οι υπόλοιποι Αθηναίοι που ορίστηκαν να εκτελέσουν την απόφαση του δήμου απέκρυψαν ότι έλλειπαν τα χρήματα.

Η συνέχεια ήταν εξίσου δραματική. Ο Άρπαλος κατάφερε να δραπετεύσει από τις Αθηναϊκές φυλακές, κατέφυγε στην Κρήτη, όπου δολοφονήθηκε από τον αξιωματικό  της μισθοφορική φρουράς του Θίμβρωνα. Η απόδραση του όμως, αποτέλεσε σκάνδαλο για τους Αθηναίους που γιγαντώθηκε όταν μαθεύτηκε πως στην Ακρόπολη τελικώς ήταν κατατεθειμένα 350 τάλαντα. Η φιλομακεδονική παράταξη κατηγόρησε τον Δημοσθένη ότι είχε χρηματιστεί από τον Άρπαλο και εσκεμμένα είχε αποκρύψει το έλλειμμα στα χρήματα που βρέθηκαν στον Μακεδόνα αποστάτη. Ο Δημοσθένης ζήτησε από τον δήμο να γίνει λεπτομερής έρευνα επί του θέματος από τον Άρειο Πάγο και για όσους βρεθούν αποδείξεις να εισαχθούν σε δίκη (Ὁ δὲ Δημοσθένης ὁμόσε χωρῶν εἰσήνεγκε ψήφισμα, τὴν ἐξ Ἀρείου πάγου βουλὴν ἐξετάσαι τὸ πρᾶγμα καὶ τοὺς ἐκείνῃ δόξαντας ἀδικεῖν δοῦναι δίκην). μετά από έρευνες και ανακρίσεις το πόρισμα κατέληξε σε έναν κατάλογο ονομάτων όσων είχαν χρηματιστεί από τον Άρπαλο. Πρώτο ήταν αυτό του Δημοσθένη με 20 τάλαντα, αποδεικνύοντας και τον πλήρη εκμαυλισμό και την σήψη που είχε επέλθει στην Αθηναϊκή δημοκρατία την εποχή εκείνη. Ο Δημοσθένης φαίνεται ότι παραδέχθηκε ότι έλαβε το ποσό αυτό από τον Άρπαλο, αλλά το απέδωσε αυτούσιο στο ταμείο του Θεωρικού που παρουσίαζε έλλειμμα. Η ομολογία αυτή όμως δεν ήταν αρκετή για να τον αθωώσει καθώς αντιμετώπιζε το μίσος όχι μόνο των μακεδονιζόντων αλλά και των παλαιών στενών συνεργατών του. Η υπόθεση χρηματισμού του από τον Άρπαλο εκδικάστηκε στην Ηλιαία με βασικούς κατήγορους, τους δύο παλαιούς συνεργάτες του Υπερείδη και Δείναρχο. 

Υπερείδης (390 π.Χ. – 322 π.Χ.)

Ο Δείναρχος έφτασε να το κατηγορήσει μέχρι και ως κόλακα του Φιλίππου! Ο Υπερείδης ως δεύτερος ενάγων, κατηγόρησε ανοιχτά τον Δημοσθένη ότι αυτός βοήθησε στην απόδραση του Άρπαλου για να καλύψει τον χρηματισμό του.

Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν καταδικαστική. Ο Δημοσθένης καταδικάστηκε σε βαρύ πρόστιμο 50 ταλάντων και επειδή δεν είχε να το πληρώσει, φυλακίστηκε.  Μετά από πέντε μέρες ο Δημοσθένης απέδρασε από την φυλακή και περιπλανήθηκε εξόριστος στην Αίγινα και στον Πόρο, σε κακή ψυχολογική κατάσταση από την ατίμωση που είχε υποστεί. Ήταν οδυνηρό για τον μεγάλο ρήτορα που είχε πρωταγωνιστήσει επί 30 χρόνια στην πολιτική ζωή των Αθηνών, να βρίσκεται στην αφάνεια και την ατίμωση της εξορίας. Αυτή όμως η κατάσταση του δεν έμελλε να παραταθεί για πολύ. Ο Μέγας Αλέξανδρος πέθανε στην Βαβυλώνα στις 13 Ιουνίου 323 π.Χ. Ο θάνατος του αναπτέρωσε τις ελπίδες των Ελληνικών πόλεων για ανεξαρτησία. Στην Αθήνα εμφανίστηκε ο Λεωσθένης με 8.000 μισθοφόρους και προσπαθούσε με την συνεργασία της αντιμακεδονικής παράταξης να ξεσηκώσει την Αθήνα σε νέα επανάσταση. Μέσα σε αυτό το ευνοϊκό κλίμα οι Αθηναίοι άλλαξαν στάση έναντι του Δημοσθένη. Βρήκαν έναν νομιμοφανή τρόπο για να τον αποκαταστήσουν και απέστειλαν μια τριήρη στην Αίγινα για να τον παραλάβει και να τον φέρει στην Αθήνα.

Η υποδοχή που του επιφυλάχθηκε ήταν αποθεωτική. Πλήθος λαού με επικεφαλής τους άρχοντες και τους ιερείς κατευθύνθηκαν αυθόρμητα στον Πειραιά για να τον υποδεχθούν. Το μαρτυρικό τέλος όμως του μεγαλύτερου ρήτορα της Αρχαιότητας απείχε μόλις ένα χρόνο μακριά.....

Επίμετρον

Δημοσθένης (384 π.Χ. - 322 π.Χ.)

Τελικώς ο Δημοσθένης χρηματίστηκε από τον Άρπαλο η όχι;

Αν διαβάσατε το άρθρο ως το τέλος, είμαι σίγουρος πως σας έχει μείνει αναπάντητο το ερώτημα αν τελικώς ο Δημοσθένης πήρε η όχι τα "αρπάλεια χρήματα". Ομολογουμένως το ερώτημα δεν είναι εύκολο να απαντηθεί με κατηγορηματικό τρόπο. Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Τσάτσο, σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε χρηματισμός του Δημοσθένη από τον Άρπαλο, καθώς δεν σώζονται σαφή στοιχεία ενοχής, αν πήρε ο Δημοσθένης χρήματα από τον Άρπαλο τα κατέθεσε στο δημόσιο ταμείο των Θεωρικών ως προεξόφληση, ενώ σε έναν κατάλογο προσώπων που χρηματίστηκαν που συνέταξε ο ταμίας του Άρπαλου στον Μακεδόνα στρατηγό Φιλόξενο, δεν υπήρχε το όνομα του Δημοσθένη. Επίσης, πάντα σύμφωνα με τον Τσάτσο, ο Δημοσθένης απέκρυψε το έλλειμμα του ποσού που βρέθηκε στον Άρπαλο, ώστε να δώσει ευκαιρία σε όσους χρηματίστηκαν να επιστρέψουν τα χρήματα, κίνηση που φανερώνει ότι δεν υπήρχε ιδιοτέλεια εκ μέρους του. Επίσης δεν σώζονται τεκμήρια που να αποδεικνύουν ότι ο Δημοσθένης φυγάδευσε τον Άρπαλο.

Φαίνεται όμως πως η αλήθεια είναι πιο περίπλοκη. Πρώτα από όλα υπάρχει η μαρτυρία του Πλουτάρχου στην βιογραφία του Δημοσθένη, σύμφωνα με την οποία ο Αθηναίος ρήτορας είχε βρεθεί στον ίδιο χώρο με τον Άρπαλο και θαύμασε ένα πολύτιμο κόσμημα που φορούσε ο Μακεδόνας. Τον ρώτησε πόσο κοστίζει και ο Άρπαλος του απάντησε "20 τάλαντα". Το βράδυ της ίδια ημέρας ο Άρπαλος απέστειλε στον Δημοσθένη το κόσμημα μαζί με τα είκοσι τάλαντα και ο ρήτορας τα αποδέχθηκε.

Ένα δεύτερο επιχείρημα που έχει βάση είναι η ίδια η διαδικασία της δίκης στην Ηλιαία. Οι δικαστές ήταν Αθηναίοι πολίτες, οι οποίοι αναμφίβολα επηρεάζονταν από τους εκάστοτε λογογράφους και ρήτορες, αλλά σίγουρα δεν θα καταδίκαζαν τον Δημοσθένη αν δεν υπήρχαν βάσιμες υπόνοιες. Οι δικαστές στην Ηλιαία δεν σχημάτιζαν γνώμη μόνο από τα πειστήρια και τους δικανικούς λόγους όπως γίνεται σήμερα, καθώς είχαν προσωπική αντίληψη επί των θεμάτων. Έτσι και στην περίπτωση του Δημοσθένη, πιστεύω πως η κοινή αίσθηση ήταν ότι αναμφίβολα πήρε τα χρήματα από τον Άρπαλο, όπως και πολλοί άλλοι ρήτορες της αντιμακεδονικής πτέρυγας.

Ο Πλούταρχος μάλιστα προχωρεί ακόμη περισσότερο αναφέροντας ότι μετά την δωροδοκία του, ο Δημοσθένης την επομένη προσήλθε στην εκκλησία του Δήμου και αρνήθηκε να μιλήσει για το θέμα του Άρπαλου προφασιζόμενος ότι δεν μπορούσε να μιλήσει επειδή ήταν άρρωστος (καὶ κελευόντων ἀνίστασθαι καὶ λέγειν, διένευεν ὡς ἀποκεκομμένης αὐτῷ τῆς φωνῆς). Οι πιο ευφυείς Αθηναίοι πολίτες κατηγόρησαν τότε τον Δημοσθένη ότι το στόμα του δεν το έφραζε το συνάχι αλλά τα αργύρια (οἱ δ’ εὐφυεῖς χλευάζοντες οὐχ ὑπὸ συνάγχης ἔφραζον, ἀλλ’ ἀργυράγχης). Οφείλουμε πάντως να προσμετρήσουμε και το γεγονός ότι ο Πλούταρχος ήταν ευνοϊκά διακείμενος έναντι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όπως και ο γενικότερος Ρωμαϊκός περίγυρος την εποχή που έγραφε τους "βίους" του. Από την άλλη βέβαια είναι μάλλον δύσκολο να έχει επινοήσει τα παραπάνω και να μην βασίζεται σε πηγές που πιθανά να μην έχουν σωθεί ως σήμερα. 

Αν και σπανίως το συνηθίζω στο ιστολόγιο μου, θα τολμήσω μια προσωπική εκτίμηση επί του θέματος. Κατά την γνώμη μου, το πιο πιθανό είναι ο Δημοσθένης σε μια στιγμή προσωπικής αδυναμίας, να δέχθηκε τα χρήματα πέφτοντας στην παγίδα του Άρπαλου και μετά να το μετάνιωσε. Η πιο φυσιολογική κίνηση θα ήταν να τα καταθέσει στο Δημόσιο ταμείο ώστε να αποφύγει την κατηγορία του χρηματισμού αργότερα.

Πηγές 

• Ιωάννης Φιλίστωρ, «Ο Αθηναίος ρήτωρ Δημοσθένης και το μεγάλο οικονομικό σκάνδαλο των 'Αρπαλείων χρημάτων' στην Αρχαία Αθήνα (324 π.Χ.)», άρθρο στο ιστολόγιο «Ιστορικά Θέματα» 22.01.2013.
• Werner Gaeger, «Δημοσθένης - Διαμόρφωση και εξέλιξη της πολιτικής του», εκδόσεις Μ.Ι.Ε.Τ.
• Κωνσταντίνος Τσάτσος, «Δημοσθένης», εκδόσεις «Εστία»
• Πλούταρχος, «Δημοσθένους βίος». 
• Μανόλης Ιατράκης, «Ο Μέγας Αλέξανδρος και ο καταχραστής Άρπαλος», άρθρο στην καθημερινή πρωινή εφημερίδα της Κρήτης «ΠΑΤΡΙΣ», 28.07.2010.

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook, Twitter και Linkedin

Οι απόψεις του ιστολογίου δεν συμπίπτουν απαραίτητα με το περιεχόμενο του άρθρου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Πότε θα λογοδοτήσουν οι ελεγκτές για τα τεράστια σκάνδαλα των Τραπεζών;

Σεπτεμβρίου 04, 2017

•

ΧΡΕΗ

Δισεκατομμύρια καταθέσεων έκαναν φτερά με θαλασσοδάνεια ...με τις ευλογίες της Τράπεζας της Ελλάδας ...η οποία έχει εξουσιοδότηση από το κράτος να ελέγχει το Τραπεζικό Σύστημα ...αλλά φυσικά κανένας δεν μπορεί να ελέγξει την Τράπεζα της Ελλάδας... που είναι μία ιδιωτική, αποικιοκρατικής φύσης, εταιρία που κάνει ότι θέλει.

Αντί λοιπόν για τα τεράστια σκάνδαλα της PROTON,του Ταχ.Ταμιευτηρίου, της Αγροτικής, της ALPHA και των άλλων τραπεζών που μοίραζαν τα χρήματα του κοσμάκη σε δάνεια χωρίς εγγυήσεις σε ΜΜΕ, σε κόμματα, σε πολιτικούς κι επιχειρηματίες να λογοδοτήσουν οι ελεγκτές ...που έκαναν πως δεν είδαν και πως δεν άκουσαν το παραμικρό ...ψήφισαν άρον-άρον νόμους για την κρατικοποίηση αυτών των χρεών, ώστε να καλυφθούν από την υπερφορολόγηση των φτωχών.

Πηγή: sofokleousin.gr

Πηγή: iefimerida.gr

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook, Twitter και Linkedin

Οι απόψεις του ιστολογίου δεν συμπίπτουν απαραίτητα με το περιεχόμενο του άρθρου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ανακινούν το θέμα του C4I για να δημιουργήσουν ...κλούβιες προσδοκίες

Αυγούστου 28, 2017

•

SIEMENS

Όλοι ξέρουν ότι ποτέ δεν παραλάβαμε το C4I γι' αυτό και δεν υπάρχει ούτε μισή φωτογραφία του συστήματος. Όλοι ξέρουν ότι δεν έπρεπε να πληρωθεί δεκάρα. Όλοι ξέρουν ότι οι «αριστεροί» τρομοκράτες της CIA χτυπούσαν όσους δυσκόλευαν την πληρωμή του ανύπαρκτου C4I...

Κι όμως πληρώθηκε κανονικά χωρίς να παραληφθεί και παρά τις αναρίθμητες παραβιάσεις νόμων και διαδικασιών για τις προμήθειες του Δημοσίου ...δεν πήγε κανένας φυλακή.

H Δικαιοσύνη απλά αρκέστηκε στο να κρίνει «συνταγματική» την οικονομική καταστροφή των Ελλήνων προκειμένου να πληρωθούν κανονικά τα αναρίθμητα ...ανύπαρκτα «C4I» που μας φόρτωσαν οι αδίστακτοι μαφιόζοι της Βουλής.

Τώρα ανακινούν το θέμα ...κλασικά για να δημιουργήσουν κλούβιες προσδοκίες ...αλλά στους εμπλεκόμενους ...μόνο Έλληνες και άνθρωποι των Γερμανών... ενώ το C4I ήταν υπόθεση καθαρά Αμερικάνικη κι ο Αμερικανός Πρέσβης εκείνη την εποχή είχε πάθει παράκρουση λόγω της άρνησης των υπουργών να παραλάβουν ...αέρα κοπανιστό προς 300.000.000 ευρώ...

Παρακάτω μερικά ενδιαφέροντα δημοσιεύματα. Όπως πάντα, κλικάροντας επάνω στη πηγή στη λεζάντα κάθε εικόνας, μπορείτε να μεταφερθείτε στο απεικονιζόμενο άρθρο:

Πηγή: tovima.gr

Πηγή: enet.gr

Πηγή: news.in.gr

Πηγή: kathimerini.gr

Πηγή: lifo.gr

Δωροδοκίες κρατικών αξιωματούχων προκειμένου να προμηθευτεί το Δημόσιο το σύστημα ασφαλείας C4I ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, διαπιστώνει ο Εισαγγελέας Εφετών Στέλιος Κωσταρέλος ο οποίος εισηγείται στο Συμβούλιο Εφετών την παραπομπή του άλλοτε ισχυρού άντρα της Siemens Μιχάλη Χριστοφοράκου και άλλων 17 κατηγορουμένων στην υπόθεση.

Ο Εισαγγελέας μεταβάλλοντας την αρχική κρίση του μετά από παρέμβαση του Συμβουλίου Εφετών που διαφώνησε με την πρόταση του περί απαλλαγής του Μιχάλη Χριστοφοράκου, υπέβαλε νέα πρόταση (αριθμός 1464/2017) με την οποία ζητά να δικαστεί για κακουργηματική ενεργητική δωροδοκία "αγνώστων δημοσίων υπαλλήλων".

Ο κ. Κωσταρέλος προσδιορίζει τον χρόνο τέλεσης του αδικήματος της δωροδοκίας από το 2003 έως το 2009, διάστημα που αφορά την ανάθεση του έργου της ασφάλειας στην κοινοπραξία SAICTEAM, με υποκατασκευαστή του συστήματος C4I την εταιρεία Siemens, αλλά και τον χρόνο μέχρι να υλοποιηθεί το έργο στο σύνολο του, κάτι που ουσιαστικά δεν έγινε ποτέ.

Μαζί με τον Μ. Χριστοφοράκο η εισαγγελική πρόταση ζητά να δικαστούν τα πρώην στελέχη της μητρικής γερμανικής εταιρίας Ράινχαρτ-Χέρμπερτ Σίκατσεκ (Reinhard Herbert Siekaczek ) και Γεργκ-Μίχαελ Κουτσενρόιτερ (Jörg-Michael Kutschenreuter), το πρώην στέλεχος της ελληνικής Siemens Διονύσης Δενδρινός αλλά και επιχειρηματίες και άλλα παρένθετα πρόσωπα.

Προτείνει επίσης να μην γίνει κατηγορία για τα αδικήματα της απάτης και της εγκληματικής οργάνωσης που αποδίδονται στην δικογραφία τόσο κατά του Μιχάλη Χριστοφοράκου, του κ. Δενδρινού και άλλων κατηγορουμένων, όπως επίσης και για το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας σε απιστία σε βάρος του Δημοσίου το οποίο αποδίδεται στους δύο αλλά και σε άλλα στελέχη του γερμανικού κολοσσού. Αντίστοιχα προτείνει απαλλαγή πέντε κατηγορουμένων από κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της απιστίας αλλά και της παθητικής δωροδοκίας.

Πριν περίπου ένα χρόνο, τον Μάρτιο του 2016, ο κ. Κωσταρέλος είχε υποβάλλει πρόταση στο Συμβούλιο με την οποία ζητούσε να απαλλαγεί ο Μιχάλης Χριστοφοράκος για το αδίκημα της απάτης αλλά και της δωροδοκίας θεωρώντας πως ο κατηγορούμενος δεν δωροδόκησε κρατικούς υπαλλήλους. Η άποψη του ήταν πως η γερμανική εταιρία κατέβαλε μεγάλα χρηματικά ως "δωρεές" σε κόμματα εξουσίας στην χώρα ώστε να "προτιμάται" για μεγάλα έργα. Ο κ. Κωσταρέλος είχε επικαλεστεί μάλιστα στο απαλλακτικό σκεπτικό του και απόφαση της γερμανικής Δικαιοσύνης όσον αφορά τον κ. Χριστοφοράκο και ανέφερε στην πρόταση του ότι:

"Περαιτέρω με διαταγή του Ειρηνοδικείου του Μονάχου επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης ενός έτους στον Μ. Χριστοφοράκο, διότι ως διευθυντής της Siemens στην Ελλάδα προέβη σε δωρεά διψήφιου ποσού εκατομμυρίων ευρώ προς το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και δη προς τους ταμίες των κομμάτων αυτών, ώστε να επηρεάσουν τους αρμοδίους υπαλλήλους και να επιταχυνθεί η παραλαβή των επιμέρους έργων της προμήθειας, ενεργώντας ενδεχομένως και κατά παράβαση των καθηκόντων τους, υπέρ της εταιρίας Siemens. Η συμπεριφορά όμως αυτή (δωρεά χρημάτων σε πολιτικά κόμματα) σε καμία περίπτωση δεν στοιχειοθετεί την αντικειμενική υπόσταση των εγκλημάτων της ενεργητικής και παθητικής δωροδοκίας".

Το Συμβούλιο Εφετών τότε, όχι μόνο αρνήθηκε την εισαγγελική πρόταση, απορρίπτοντας το σκεπτικό περί των "δωρεών" αλλά με βούλευμα του διέταξε τον ανακριτή της υπόθεσης να διενεργήσει περαιτέρω ανάκριση για συγκεκριμένα αδικήματα μεταξύ των οποίων και η δωροδοκία κρατικών υπαλλήλων.

Με την πρόσφατη πρότασή του, ο Εισαγγελέας κρίνει πως τα αδικήματα της απάτης και της εγκληματικής οργάνωσης δεν στοιχειοθετούνται. Ως εκ τούτου ζητά να μην εξακολουθήσουν να είναι σε ισχύ τα δυο εντάλματα σύλληψης που έχουν εκδοθεί κατά του Μιχάλη Χριστοφοράκου από το 2009 για την κατηγορία της απάτης. Τα εντάλματα αυτά είχαν εκδοθεί όταν ο κατηγορούμενος δεν είχε εμφανιστεί να απολογηθεί στον ανακριτή που χειριζόταν τότε την υπόθεση της Siemens και είχε διαφύγει στην Γερμανία κάνοντας χρήση της διπλής υπηκοότητας του. Διευκρινίζει, δε, πως δεν πρέπει να καταργηθούν νεότερα εντάλματα που εκδόθηκαν τόσο για τον κ. Χριστοφοράκο όσο και για τους Σίκατσεκ και Κουτσενρόιτερ για άλλες πράξεις.

Λόαγω της απαλλαγής από το αδίκημα της απάτης ο Εισαγγελέας ζητεί ακόμη, να αρθεί η κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων που είχε επιβληθεί στον Διονύση Δενδρινό και προτείνει την επιβολή εγγύησης 250 χιλιάδων ευρώ και περιοριστικών όρων στον κατηγορούμενο.

Με την εισαγγελική πρόταση ζητείται η παραπομπή, για επιμέρους αδικήματα, των:

1. Μιχάλη Χριστοφοράκου
2. Jörg-Michael Kutschenreuter
3. Reinhard Herbert Siekaczek
4. Διονύση Δενδρινού
5. Grant Lawrsnce Clark
6. Russell Michael Maghew
7. Αλέξανδρου Λέτσα
8. Γιώργου Καλδή
9. Σάββα Γιαννακάκη
10. Αθανάσιου Ράμμου
11. Βασίλειου Τυρογαλά
12. Γεώργιου Καραμάνη
13. Εμμανουήλ Βαρδάκη
14. Ελευθέριου Λώλου
15. Γεράσιμου Βασιλάτου
16. Παναγιώτη Αναστόπουλου
17. Ιωάννη Πετρόπουλο
18. Παναγιώτης Μέρτη

Πηγή: ΑΠΕ- ΜΠΕ

Ακολουθεί ένα ενδιαφέρον άρθρο που δημοσίευσε η "efsyn.gr":

Μια μαρμάρινη κάμερα παρακολούθησης εκτίθεται αυτόν τον καιρό στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.

Πρόκειται για τη μετατροπή σε έργο τέχνης μιας συσκευής κλειστού κυκλώματος που σκάλισε στο υλικό των μνημείων, το μάρμαρο, ο Κινέζος ακτιβιστής και καλλιτέχνης Αϊ ΓουέιΓουέι, για να ειρωνευτεί τα σύμβολα του κρατικού ελέγχου και της έλλειψης ιδιωτικότητας που υφίσταται ο κινεζικός λαός.

Ο ίδιος τα γνωρίζει από πρώτο χέρι καθώς από το 2009 το εργαστήριό του στο Πεκίνο βρισκόταν υπό συνεχή παρακολούθηση από 15 κάμερες που κατέγραφαν κάθε του κίνηση.

Με το έργο «Κάμερα Παρακολούθησης σε Βάθρο» ο καλλιτέχνης επιθυμεί να τραβήξει την προσοχή στην πανταχού παρούσα όσο και αθέατη κάμερα παρακολούθησης.

Αν ο καλλιτέχνης ήταν Ελληνας, θα έπρεπε το μνημείο να ήταν φαραωνικών διαστάσεων και να είχε αμύθητο κόστος.

Για να θυμίζει ότι πριν από 12 χρόνια η Αθήνα τέθηκε σε επιτήρηση, το 2004, με πρόσχημα τη διοργάνωση των πιο ακριβών Ολυμπιακών Αγώνων από την πιο μικρή χώρα στην ιστορία των διοργανώσεων και αγόρασε το πιο ακριβό σύστημα ασφαλείας.

Αυτό είναι το πολύπλοκο, πολυδάπανο και άχρηστο τελικά σύστημα C4I 

Ο λόγος για το C4I, που δεν λειτούργησε ποτέ, αφήνοντας στην πραγματικότητα χωρίς ασφάλεια τη διεξαγωγή τους, εκτοξεύοντας δημόσιο χρέος και ελλείμματα. «Σκεφτείτε μόνο ότι για την ασφάλεια ξοδέψαμε δυο γέφυρες του Ρίου-Αντιρρίου», είχε πει μια βδομάδα μετά τη λήξη των Αγώνων ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης (5/9/2004).

Ολυμπιακή χρονιά, φέτος, καθώς 5-21 Αυγούστου θα γίνουν οι αγώνες στο Ρίο της Βραζιλίας και το σκάνδαλο που πραγματικά στοιχειώνει, διά της απουσίας του, τη δημόσια προβληματική αποτελεί το αντικείμενο 10ετούς μελέτης του καθηγητή Πολιτικής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης Μηνά Σαματά, που δημοσιεύεται στο βιβλίο «Το “Σούπερ-Πανοπτικό” Σκάνδαλο των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας 2004 και η Παρακαταθήκη του» που κυκλοφόρησε το 2014 («The “Super-Panopticon” Scandal of the Athens 2004 Olympics and its Legacy», Pella, New York) και βρίσκεται υπό έκδοση στα ελληνικά από τις εκδόσεις Παπαζήση.

Ανεπιθύμητη διοργάνωση

Δεν είναι τυχαίο ότι μετά την εμπειρία της Αθήνας το 2004, αλλά και όλων των ολυμπιακών διοργανώσεων που ακολούθησαν την 11/9/2001 με το υπέρογκο κόστος της αντιτρομοκρατικής ασφάλειας, οι Αγώνες δεν αποτελούν πλέον μια λαμπρή και επιθυμητή διοργάνωση όπως στον προηγούμενο αιώνα.

Κι ενώ η φετινή διοργανώτρια Βραζιλία μαστίζεται από πολιτική και οικονομική κρίση, είναι πολύ ενδεικτικό ότι πέρσι οι πολίτες σε Αμβούργο και Βοστόνη, σε αντίστοιχα δημοψηφίσματα είπαν «όχι» στους Ολυμπιακούς του 2024.

Οι λόγοι; Το υψηλό οικονομικό κόστος τους, η οικολογική επιβάρυνση και η επιβολή δρακόντειας ασφάλειας προκειμένου να αναχαιτιστεί μια ενδεχόμενη τρομοκρατική απειλή για τις πόλεις τους.

Συχνά χρησιμοποιήθηκαν τα στοιχεία του υπέρογκου κόστους των Ολυμπιακών της Αθήνας 2004, το φιάσκο του πανάκριβου σούπερ-πανοπτικού συστήματος C4I, και οι «λευκοί ελέφαντες», τα ανεκμετάλλευτα δηλαδή μεγάλα ολυμπιακά κτίρια που πυροδότησαν την τωρινή πτώχευση της Ελλάδας.

Συζητήσαμε με τον καθηγητή για όλα τα παραπάνω με αφορμή την έρευνα και το βιβλίο του σαν μια προσπάθεια συμβολής στην αλήθεια, γύρω από το μεγάλο αυτό σκάνδαλο.

«Το σκάνδαλο έγκειται τόσο στις διαδικασίες ανάθεσης του C4I στην κοινοπραξία SAIC-SIEMENS, στο υπέρογκο κόστος του και κυρίως στο γεγονός ότι αυτό δεν λειτούργησε ποτέ ως ολοκληρωμένο σύστημα, ούτε κατά τη διάρκεια των Αγώνων αλλά και ούτε και πολύ μετά τη διεξαγωγή τους, παρότι κόστισε γύρω στα 260 εκατ. ευρώ»

«Το πρωτοφανές μέχρι τότε κόστος της ολυμπιακής ασφάλειας (1,5 δισ. ευρώ) και οι πολλοί “λευκοί ελέφαντες”, δηλαδή τα ολυμπιακά κτίρια που αποδείχθηκαν άχρηστα μετά τους Αγώνες έχοντας εξυπηρετήσει μόνο τα συμφέροντα των κατασκευαστών, διόγκωσαν το συνολικό κόστος των Αγώνων και συνέβαλαν στη διόγκωση του δημόσιου χρέους και στο τεράστιο έλλειμμα του προϋπολογισμού, με αποτέλεσμα την επακόλουθη ουσιαστική πτώχευση της Ελλάδας μετά το 2009»

Συζητήσαμε με τον καθηγητή για όλα τα παραπάνω με αφορμή την έρευνα και το βιβλίο του σαν μια προσπάθεια συμβολής στην αλήθεια, γύρω από το μεγάλο αυτό σκάνδαλο.

• Γιατί είναι επίκαιρο το βιβλίο σας;

Τα εξώφυλλα των βιβλίων του στην ελληνική και την αγγλική έκδοση

Στη χώρα μας οι Αγώνες του 2004 άφησαν ένα υπέρογκο χρέος, χωρίς σύστημα ασφάλειας, με εγκαταλειμμένες εγκαταστάσεις, και το ζήτημα της διαφθοράς της Siemens να παραμένει ανοιχτό, αφού η εταιρεία δεν έχει εκπληρώσει ακόμη τις υποχρεώσεις της με βάση τον διακανονισμό.

Το σχετικό πόρισμα της Βουλής ενάντια στη Siemens παραμένει στις καλένδες, αν και η κυβέρνηση Τσίπρα υποσχέθηκε το άνοιγμα της υπόθεσης.

Επίσης το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών του 2004-05, όπως και η ύποπτη αυτοκτονία του Κώστα Τσαλικίδη, παραμένουν ακόμη ανεξιχνίαστα, ίσως δικαιολογημένα μετά τις αποκαλύψεις του Edward Snowden για την παρακολούθηση των συμμάχων από την NSA…

• Τι ήταν το υπερ-πανοπτικό σύστημα ασφάλειας τελικά;

Ενα «σούπερ-πανοπτικό» σκάνδαλο, ένα τεχνολογικό φιάσκο. Το σύστημα C4I -από τα αρχικά των λέξεων Command, Control, Communication, Coordination & Integration ή, με τον επίσημο ελληνικό τίτλο, «Ενιαίo, Ολοκληρωμένο και Διαλειτουργικό Σύστημα Διοίκησης, Ελέγχου, Επικοινωνίας Συντονισμού και Εναρμόνισης της Ολυμπιακής Ασφάλειας», σχεδιάστηκε από την αμερικανική εταιρεία SAIC, βάσει του στρατιωτικής προέλευσης ολοκληρωμένου συστήματος C4I και δόθηκε υπεργολαβικά στη γερμανική εταιρεία Siemens AG, αλλά δεν λειτούργησε παρά το πανάκριβο κόστος του.

Το ονομάζουμε «σούπερ-πανοπτικό» με βάση τις υποσχόμενες τεχνικές προδιαγραφές του, με τις οποίες στόχευε να συγκεντρώνει όλες τις πληροφορίες και τη διαχείρισή τους σε εικοσιτετράωρη βάση σ’ ένα τεράστιο ενοποιημένο δίκτυο υπολογιστών με εκατοντάδες κάμερες κλειστού κυκλώματος τηλεόρασης (CCTV) διατεταγμένων παντού στη μητροπολιτική περιοχή της Αθήνας, και στις υπόλοιπες ελληνικές πόλεις που φιλοξενούσαν αγωνίσματα.

Το λογισμικό δίκτυο του C4I θα δικτύωνε μια πλειάδα (υπο)συστημάτων λειτουργίας και θα ενσωμάτωνε τις πληροφορίες από την άμεση μαζική ηλεκτρονική παρακολούθηση από κάμερες και το αερόπλοιο, θα τις διασταύρωνε με διάφορες τράπεζες πληροφοριών, υπό τον συντονισμό ενός επιτελικού διοικητικού κέντρου.

Θα πρόσφερε δηλαδή στους συντονιστές μια ολοκληρωμένη και σε πραγματικό χρόνο εικόνα των συμβάντων που ήταν δυνατόν να επηρεάσουν την ασφάλεια σε όλη την περιφέρεια της Αττικής, αλλά και στις άλλες πόλεις, και θα τους βοηθούσε να σχεδιάσουν την κατάλληλη ανταπόκριση σε κάθε περιστατικό τοπικά ή κεντρικά.

• Ποιοι το επέβαλαν και γιατί;

Ενας συνασπισμός συμφερόντων κρατικών υπηρεσιών ασφάλειας των ισχυρών δυτικών χωρών και των μεγάλων εταιρειών παραγωγής συστημάτων παρακολούθησης υψηλής τεχνολογίας που αποκαλούμε «Στρατιωτικο-Βιομηχανικό Σύμπλεγμα Ασφάλειας και Παρακολούθησης», αλλά και μια διεθνής συμβουλευτική ομάδα ασφάλειας υπό τον άμεσο συντονισμό του τότε Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα, Τόμας Μίλερ, εκμεταλλεύτηκαν τον πανικό που προκλήθηκε από την 11/9 και την απειλή ματαίωσης των Αγώνων, για να επιβάλουν το σκανδαλώδες αυτό σύστημα ασφάλειας και παρακολούθησης στην ελληνική κυβέρνηση.

• Σε τι έγκειται το σκάνδαλο;

Το σκάνδαλο έγκειται τόσο στις διαδικασίες ανάθεσης του C4I στην κοινοπραξία SAIC-SIEMENS, στο υπέρογκο κόστος του και κυρίως στο γεγονός ότι αυτό δεν λειτούργησε ποτέ ως ολοκληρωμένο σύστημα, ούτε κατά τη διάρκεια των Αγώνων αλλά και ούτε και πολύ μετά τη διεξαγωγή τους, παρότι ότι κόστισε γύρω στα 260 εκατ. ευρώ.

Οι εταιρείες SAIC και Siemens χρησιμοποίησαν τους Ολυμπιακούς της Αθήνας ως ένα πεδίο δοκιμής για ένα υποτιθέμενο υπερ-σύστημα παρακολούθησης, και ως ένα «τζακπότ» για τα κέρδη τους, ενώ ταυτόχρονα έθεσαν σε κίνδυνο την ασφάλεια των Αγώνων, που εξασφάλισαν οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις.

Επίσης συνδέεται άμεσα με τις μίζες που έδωσε η SIEMENS για να εξασφαλιστεί η ανάθεση και η αποπληρωμή του συστήματος, καθώς και με τις εκτεταμένες τηλεφωνικές υποκλοπές σε βάρος της κυβέρνησης Καραμανλή για περίπου ενάμιση χρόνο γύρω από τους Αγώνες…

• Πόσο μας κόστισε;

Μόνο το τελικό επίσημο τίμημα της σύμβασης του C4I διαμορφώθηκε σε 259.032.250 ευρώ, παρά το γεγονός ότι τελικά δεν λειτούργησε ποτέ.

Η πίεση για περισσότερη ασφάλεια μετά την 11/9 κλιμάκωσε το συνολικό κόστος της ολυμπιακής ασφάλειας από περίπου 180 εκατομμύρια δολάρια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000, πριν από την 11/9, στο 1,5 δισεκατομμύριο δολάρια στους Ολυμπιακούς της Αθήνας του 2004, τους πρώτους δηλαδή θερινούς αγώνες μετά την 11/9, ποσό που έσπασε κάθε προηγούμενο ολυμπιακό ρεκόρ με μια διαρκή τάση αύξησης έκτοτε.

Τα μόνα υποσυστήματα που λειτούργησαν από τα περίπου 30 που προβλέπονταν ήταν το πανάκριβο ΤΕΤΡΑ για τις ενδοεπικοινωνίες της ΕΛ.ΑΣ. και ένα πανάκριβο σύστημα παρακολούθησης με περισσότερες από 1.200 εξελιγμένες κάμερες CCTV εναντίον του εγκλήματος και της τρομοκρατίας. Κάμερες που προκάλεσαν μεγάλη αντίδραση ακόμη και από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, όταν μετά τους Αγώνες χρησιμοποιήθηκαν όχι μόνο για τον έλεγχο της κυκλοφορίας αλλά και για λόγους ασφάλειας και τον έλεγχο των διαδηλώσεων.

• Ποιο ήταν το συνολικό κόστος της Ολυμπιάδας;

Ακόμα δεν έχει υπολογιστεί και ανακοινωθεί με ακρίβεια, αλλά πιστεύεται ότι ανέρχεται στο ύψος των 13-15 δισεκατομμυρίων ευρώ, περίπου, με αποτέλεσμα να έχουν θεωρηθεί ως οι πιο ακριβοί Ολυμπιακοί Αγώνες που είχαν γίνει μέχρι τότε.

Το πρωτοφανές μέχρι τότε κόστος της ολυμπιακής ασφάλειας (1,5 δισ. ευρώ) και οι πολλοί «λευκοί ελέφαντες», δηλαδή τα ολυμπιακά κτίρια που αποδείχθηκαν άχρηστα μετά τους Αγώνες έχοντας εξυπηρετήσει μόνο τα συμφέροντα των κατασκευαστών, διόγκωσαν το συνολικό κόστος των Αγώνων και συνέβαλαν στη διόγκωση του δημόσιου χρέους και στο τεράστιο έλλειμμα του προϋπολογισμού, με αποτέλεσμα την επακόλουθη ουσιαστική πτώχευση της Ελλάδας μετά το 2009.

• Φέρει μέρος της ευθύνης η διοργάνωση Αθήνα 2004;

«H Oργανωτική Επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας 2004, αν και δεν είχε την ευθύνη της ολυμπιακής ασφάλειας, ανέθεσε στην αυστραλο-αμερικανική εταιρεία BOARTES, ειδικευμένη στην αξιολόγηση των προϋποθέσεων ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων σε Σίδνεϊ και Σολτ Λέικ Σίτι, να καταρτίσει το επιχειρησιακό σχέδιο ασφάλειας, δίνοντάς της 10 εκατομμύρια ευρώ για τον αρχικό σχεδιασμό των προδιαγραφών του C4I, που ήταν κομμένες και ραμμένες ειδικά για την SAIC. 

Παρά το γεγονός ότι η ειδική Ελληνική Επιτροπή Αξιολόγησης είχε γνωματεύσει ότι η ανταγωνιστική πρόταση υπερτερούσε τεχνικά και οικονομικά, η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε την προσφορά της SAIC/Siemens, την οποία προωθούσε ανοιχτά ο Αμερικανός πρέσβης».

• Τι σήμαινε αυτή η επιλογή για τη χώρα και τους αγώνες;

«Οι Ολυμπιακοί της Αθήνας είχαν αρνητικές επιπτώσεις στην ελληνική εθνική κυριαρχία. Πρώτον, εξαιτίας της αναγκαστικής συναίνεσης της ελληνικής κυβέρνησης να αποδεχθεί τις ξένες επεμβάσεις σε θέματα ασφάλειας, και δεύτερον λόγω των παρατεταμένων παράνομων τηλεφωνικών υποκλοπών κατά της ίδιας της κυβέρνησης, που ταπείνωσε τις αρχές του ελληνικού κράτους.

Το C4I ήταν μια υπερβολική, σπάταλη και ανώφελη παραγγελία ως επένδυση ασφάλειας της ελληνικής κυβέρνησης για την μετα-ολυμπιακή οχύρωση της εθνικής ασφάλειας έναντι της τρομοκρατίας και της εγκληματικότητας. 

Η μη λειτουργία του συνέβαλε στη στρατιωτικοποίηση των αγώνων και το σύστημα των περίπου 1.200 καμερών CCTV θεωρήθηκε ως μηχανισμός ελέγχου των πολιτικών ελευθεριών παρά της κυκλοφορίας οχημάτων.

Οι μίζες που έδωσε η Siemens στα ελληνικά κυβερνώντα κόμματα της εποχής εκείνης, στη Νέα Δημοκρατία και στο ΠΑΣΟΚ, για το ολυμπιακό C4I και για άλλα δημόσια έργα, ενίσχυσαν τη διαφθορά του ελληνικού κοινοβουλευτικού συστήματος.

Αυτό το στίγμα της διαφθοράς στα κυρίαρχα ελληνικά κόμματα, τα οποία κυβερνούσαν την Ελλάδα επί μία δεκαετία μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, έως το 2014, έχει αποδυναμώσει σοβαρά τη διαπραγματευτική ισχύ των ελληνικών κυβερνήσεων κατά της SAIC και της Siemens, και ώθησε τις τελευταίες να γίνουν πιο θρασείς.

Η SAIC διεκδικεί στα διεθνή δικαστήρια αποζημιώσεις ως θύμα και όχι ως θύτης!

Οι χρηματισμοί Ελλήνων πολιτικών και αξιωματούχων από τη Siemens και οι τηλεφωνικές υποκλοπές, που αποκαλύφτηκαν ευρέως από τα ελληνικά ΜΜΕ, έχουν επίσης αυξήσει τη δυσπιστία των πολιτών έναντι των ελληνικών θεσμών…».

• Ποια είναι τα κυριότερα συμπεράσματα από τη μελέτη σας;

«Η μελέτη αντιμετωπίζει το σούπερ-πανοπτικό σκάνδαλο των Αθηνών του 2004 ως ένα παράγωγο σημαντικών οικονομικών συμφερόντων των εταιρειών SAIC και Siemens, αμφότερες μέλη του “Συμπλέγματος Βιομηχανίας - Παρακολούθησης”, που χρησιμοποίησαν τους Ολυμπιακούς της Αθήνας ως ένα πεδίο δοκιμών για ένα υποτιθέμενο σύστημα υπερ-παρακολούθησης και ως ένα “τζακπότ” για τα κέρδη τους, ενώ ταυτόχρονα έθεσαν σε κίνδυνο την ασφάλεια των αγώνων.

Ενώ η SAIC, η σχεδιάστρια εταιρεία του αποτυχημένου συστήματος C4I ανακοίνωσε οικονομικές ζημίες από αυτό το έργο και έχει απαιτήσει πλήρη αποζημίωση από την Ελλάδα στα δικαστήρια, το σύστημα αυτό αποδείχτηκε πάρα πολύ επικερδές για την υπεργολάβο Siemens, η οποία ξόδεψε εκατομμύρια για δωροδοκίες προκειμένου διασφαλίσει τη σύμβαση και την εξόφλησή της.

Θεωρούμε το “σούπερ-πανοπτικό σκάνδαλο ως αποτέλεσμα της νεοφιλελεύθερης επιβολής ασφάλειας (ασφαλειοποίησης) που προέκυψε μετά την 11/9, την οποία εκμεταλλεύτηκε το «Βιομηχανικό Σύμπλεγμα Παρακολούθησης”, όσο και τα διεφθαρμένα ελληνικά κυβερνώντα κόμματα, τα οποία επωφελήθηκαν μέσω των δωροδοκιών.

Η επιβληθείσα αγορά αυτού του πανάκριβου, παρότι αμφιβόλου αξίας συστήματος από την Ελλάδα, έθεσε σε κίνδυνο την ασφάλεια των αθλητών και των θεατών για προς χάριν των εταιρικών κερδών του κονσόρτσιουμ της SAIC και Siemens.

Η πραγματική ολυμπιακή ασφάλεια αφέθηκε στην ευθύνη της ελληνικής αστυνομίας και του στρατού, ενώ μέσω του “σούπερ-πανοπτικού” σύστηματος C4I που απέφερε εκατομμύρια σε μίζες, φαίνεται ότι έγιναν οι υποκλοπές από την αμερικανική NSA σε βάρος της ελληνικής κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή.

Τέλος, το υπερβολικό κόστος του συστήματος έχουν πλήξει σοβαρά την ελληνική οικονομία, και οι κάμερες παρακολούθησης CCTV θεωρήθηκαν ως απειλή για τις πολιτικές ελευθερίες».

• Τι μας λέει για το σήμερα αυτό το «σούπερ σκάνδαλο»;

«Προεκτείνοντας την παρακαταθήκη του “σούπερ-πανοπτικού” σκανδάλου των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας του 2004 στο σήμερα, μπορούμε εν συντομία να υποστηρίξουμε ότι υπό το πρόσχημα των τρομοκρατικών απειλών, οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες συνεπάγονται ένα ακραίο κόστος “ασφαλειοποίησης”, το οποίο είναι καταστροφικό για τις περισσότερες εθνικές οικονομίες και τις κοινωνικές δαπάνες, καθιστώντας τους Αγώνες ασύμφορους για τις περισσότερες πόλεις και χώρες.

Επιπρόσθετα, λόγω της νεοφιλελεύθερης εμπορευματοποίησης ή “Μακντοναλτοποίησής” τους, καθώς και της στρατιωτικοποίησής τους, οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν έχουν πλέον σχέση με το αληθινό ολυμπιακό πνεύμα και τα ευγενή ιδεώδη του.

Με τον μιλιταρισμό, το ντόπινγκ, την οικολογική καταστροφή και την εμπορευματοποίηση έχουν μεταλλαχθεί σε “Αγώνες ασφάλειας και παρακολούθησης”, καθώς επίσης και σε μια νεοφιλελεύθερη αγοραία
επιχείρηση σε βάρος των κοινωνικών δαπανών, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών, όχι μόνο κατά τη διάρκεια κάθε διοργάνωσης, αλλά και για πολύ καιρό μετά από αυτήν.

Το καταληκτικό συμπερασματικό σχόλιο της μελέτης μας, θεμελιωμένο σε σοβαρό μετα-ολυμπιακό σκεπτικισμό σχετικά με το συνολικό κόστος των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004 και την  αναμφίβολη επίδρασή του στην οικονομική χρεοκοπία της Ελλάδας, έρχεται να συμφωνήσει με όσους αντιτίθενται στους σύγχρονους “ασφαλειοποιημένους” και εμπορευματοποιημένους Ολυμπιακούς Αγώνες, και να προτείνει εναλλακτικούς, εξαγνισμένους, ερασιτεχνικούς Αγώνες, όσο ουτοπικό και αν αυτό ακούγεται».

• Δηλαδή, το κίνημα κατά της διεξαγωγής των αγώνων παρά τις λοιδορίες τελικά δικαιώθηκε;

«Οι Ολυμπιακοί Αγώνες, κυριαρχούμενοι από τη νεοφιλελεύθερη “ασφαλειοποίηση”, έχουν γίνει εξαιρετικά δαπανηροί και, επομένως, μη ελκυστικοί.

Ιδιαίτερα σήμερα, στην εποχή της λιτότητας, πολλές χώρες αποσύρουν τις υποψηφιότητες τους για τη διοργάνωση μελλοντικών Ολυμπιακών.

Έτσι, μέχρι σήμερα, η Ρώμη, η οποία ήταν υποψήφια για το 2020, αποσύρθηκε το 2012, μετά από την άρνηση της ιταλικής κυβέρνησης να παράσχει χρηματοδοτική στήριξη εν μέσω κορύφωσης της οικονομικής κρίσης, και ακολούθησαν η απόσυρση της Στοκχόλμης (Σουηδία), της Κρακοβίας (Πολωνία) του Λβιβ (Ουκρανία) και του Όσλο (Νορβηγία).

Προτεινόμενες υποψηφιότητες από το Μόναχο και το Σεν Μόριτζ-Νταβός απορρίφθηκαν σε εκεί δημοψηφίσματα, ενώ το 2015 ματαιώθηκαν οι υποψηφιότητες του Αμβούργου και της Βοστόνης...».

• Ποια είναι η παρακαταθήκη των Ολυμπιακών της Αθήνας 2004;

«Το υπέρογκο κόστος των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας του 2004, που θεωρήθηκαν οι πιο ακριβοί Ολυμπιακοί Αγώνες (ΟΑ) που είχαν γίνει ως τότε, και οι “λευκοί ελέφαντες”, δηλαδή οι ακριβές αθλητικές εγκαταστάσεις που εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα κυρίως των εργολάβων και έχουν εγκαταλειφθεί μετά τους Αγώνες, με συνέπεια οι περισσότερες απ’ αυτές να παραμένουν κλειστές και λεηλατημένες, αποτελούν το μείζον σκάνδαλο της διοργάνωσης, που αφήνει ένα επονείδιστο στίγμα στην ελληνική πολιτικο-οικονομική ελίτ.

Πράγματι, όχι μόνο χάθηκε η ευκαιρία να κεφαλαιοποιηθούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες για να συμβάλουν ουσιαστικά στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας, αλλά και δεν υπήρξε σχεδόν καθόλου κατάλληλος σχεδιασμός για τη χρήση των ολυμπιακών υποδομών μετά τους Αγώνες, ούτε καν διασφαλίστηκε η συντήρησή τους, όπως για παράδειγμα ακόμα και αυτού του κομψού και πανάκριβου στεγάστρου του Ολυμπιακού Σταδίου, το οποίο είναι επικίνδυνα ασυντήρητο.

Η αρνητική κληρονομιά που άφησε όμως εκτείνεται πέρα από το ελληνικό κράτος και την ελληνική οικονομία και δημοκρατία στον σύγχρονο θεσμό των Αγώνων με την νεοφιλελεύθερη παγκόσμια επικράτηση της ασφάλειας μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις ΗΠΑ την 11/9 η οποία έχει μεταλλάξει τους Ολυμπιακούς Αγώνες σε αγώνες ασφάλειας και κατανάλωσης, υπηρετώντας πολιτικά και κερδοσκοπικά συμφέροντα».

• Ένα ακόμη θέμα ήταν και η παράνομη φαρμακοδιέγερση (σσ. ντόπινγκ) αρκετών από τους κορυφαίους Έλληνες αθλητές;

«Όλα αυτά τα σκάνδαλα απαιτούν μια ξεχωριστή και ενδελεχή μελέτη. Ωστόσο το βιβλίο είναι το αποτέλεσμα μακροχρόνιας μελέτης από τη σκοπιά του πολιτικού κοινωνιολόγου, και αναδεικνύει κυρίως το προβληματικό “σούπερ-πανοπτικό” σύστημα ασφάλειας και παρακολούθησης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004, το οποίο αν και πανάκριβο δεν λειτούργησε, και τις μετα-ολυμπιακές επιπτώσεις και συνέπειες που αυτό επέφερε».

Μέχρι κι ο Γιάννος είχε κάτι να πει:

Πηγή: voria.gr

Καθ’ όλα άρτια χαρακτήρισε τη σύμβαση για το ολυμπιακό σύστημα ασφαλείας C4I ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, Γιάννος Παπαντωνίου σημειώνοντας ότι διασφάλισε και διασφαλίζει απολύτως τα συμφέροντα του Δημοσίου.

Καταθέτοντας στην αρμόδια εξεταστική επιτροπή της Βουλής ο πρώην υπουργός Οικονομικών και Αμύνης επί θητείας του οποίου την άνοιξη του 2003 υπεγράφη η σύμβαση για το C4I, τόνισε ότι η ευθύνη του υπουργείου Αμύνης ήταν τυπική, ενώ την ουσιαστική ευθύνη τόσο για τις διαπραγματεύσεις, όσο και την επιλογή είχε το υπουργείο Δημόσιας Τάξης.

Παραδέχθηκε ότι έγινε χρήση του προεδρικού διατάγματος 284 που χρησιμοποιείται για τις προμήθειες πολεμικού υλικού, για να γίνει ταχύτατα η προμήθεια, ενώ έκρινε ότι οι διαδικασίες αυτές διασφαλίζουν το κράτος όπως οι διεθνείς διαγωνισμοί.

Παράλληλα σημείωσε ότι η σύμβαση συντάχθηκε, ελέγχθηκε και θωρακίστηκε τόσο από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, όσο και το Νομικό Γραφείο Νότη Μπερνίτσα.

Ερωτηθείς αν ασκούνταν εκβιασμοί και πιέσεις, δήλωσε ότι Αμερικανοί και Βρετανοί απειλούσαν να μη στείλουν τους αθλητές τους στους αγώνες, αν δεν προμηθευόταν η χώρα μας το C4I ή κάποιο παρόμοιο σύστημα.

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook, Twitter και Linkedin

Οι απόψεις του ιστολογίου δεν συμπίπτουν απαραίτητα με το περιεχόμενο του άρθρου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Όταν ο Βενιζέλος βάπτιζε τραπεζικούς offshore λογαριασμούς ...τηλεφωνικούς αριθμούς!

Αυγούστου 03, 2017

•

ΣΚΑΝΔΑΛΟ

Διαβάστε διαλόγους από την κωμική επιθεώρηση της Βουλής. Μίζες δισεκατομμυρίων, και άχρηστα οπλικά συστήματα που θα πληρώνουμε με αίμα για πολλές δεκαετίες.

«Οι Εξεταστικές γεννούν εχθρότητα» είπε κατά την επανεμφάνισή του ο Κώστας Σημίτης, θεωρώντας μάλλον πως επειδή τα φερόμενα εγκλήματα κατά του Δημοσίου στην περίπτωση του Παπαντωνίου έχουν παραγραφεί, τότε γιατί να κλάψει κάποιος για το θύμα! Άλλωστε σε αυτό το πλαίσιο πολιτικού φενακισμού, ο Βαγγέλης Βενιζέλος, άλλοτε πολιτικός συνδαιτυμόνας του κ. Σημίτη, έχει δώσει τα διαπιστευτήριά του από την υπόθεση του Τσοχατζόπουλου.

Στις 25 Φεβρουαρίου του 2005, κατά τη συζήτηση του πορίσματος της Εξεταστικής Επιτροπής για τους πυραύλους TOR-M1, ο τότε Ευάγγελος Βενιζέλος ήταν για άλλη μια φορά αδικαιολόγητος, όπως λέει και η διαφήμιση. Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ διαρρήγνυε τα ιμάτιά του για το δίκιο του Άκη Τσοχατζόπουλου, φτάνοντας στο σημείο να απαιτεί από τη Νέα Δημοκρατία να ζητήσει συγγνώμη για τους Τσοχατζόπουλο και Παπαντωνίου γιατί τους «ταλαιπώρησε αδίκως.

Για να φτάσει σε αυτό το συμπέρασμα ο έγκριτος συνταγματολόγος, είχε προηγηθεί ένας σουρεαλιστικός διάλογος με τον Βύρωνα Πολύδωρα, κατά τη διάρκεια του οποίου ο κ. Βενιζέλος αποκάλεσε τους τραπεζικούς λογαριασμούς σε φορολογικούς παραδείσους -που επί της ουσίας ήταν οι οδοί για τη διακίνηση του μαύρου χρήματος των μιζών- ως τηλεφωνικούς αριθμούς.

Διαβάστε το διάλογο:

Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ: Έχουμε την «DRUMILAN OFFSET» και την «DRUMILAN INTERNATIONAL», η οποία κατοικοεδρεύει στον φορολογικό παράδεισο των Παρθένων Νήσων.

ΑΝ. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Τι τα θέλετε τώρα αυτά;

Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ: Αυτές οι εταιρίες είναι κάτοχοι λογαριασμού…

ΑΝ. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Ουδέν πολιτικό πρόσωπο είναι αναμεμειγμένο. Θα το δείξει και το μέλλον.

Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ: Οταν πρωτοανακαλύφθηκε ο λογαριασμός ο κ. Βενιζέλος -γνωστός χιουμορίστας- έσπευσε να πει ότι είναι αριθμός τηλεφώνου. Ε, δεν είναι. Είναι λογαριασμός που ακολουθεί υπόγειες διαδρομές…

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Δοκιμάσατε να πάρετε τηλέφωνο; Εγώ πήρα τηλέφωνο και βγήκε ο Σπ. Σπηλιωτόπουλος!

Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ: …από Μόσχα, Νέα Υόρκη, Κύπρο και Ελβετία. 21.000.000 δολάρια. Φθήνιες. Φυσικά ο παραλήπτης αγνοείται.

ΑΝ. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Ποιους αφορούν αυτά; Πάλι υπόνοιες;

Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ: Ρε πού πήγαν τα λεφτά είναι το θέμα. Αφήστε τις σοφιστείες.

Μετά από αυτόν τον επικό διάλογο, σύμφωνα με τον οποίο ο Βενιζέλος καλούσε στο τηλέφωνο αριθμούς τραπεζικών λογαριασμών και απαντούσε ο κ. Σπηλιωτόπουλος, ο κ. Πολύδωρας απασφάλισε, χαρακτηρίζοντας τον τότε κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ, πολιτικό πυροβολητή.

Και κάπως έτσι, η συνεδρίαση ολοκληρώθηκε με τον κάτωθεν διάλογο: 

Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ: Λέμε λοιπόν στον ελληνικό λαό: «Δεν ήταν τίποτα, παιδιά. Τετρακόσια δισεκατομμύρια δραχμές πέταξαν οι καλοί οικονομικοί διαχειριστές του ΠΑΣΟΚ ως υπουργοί Εθνικής Αμύνης στο βρόντο! Τώρα εγείρω το εξής ερώτημα: Ή ηλίθιοι ήσαν ή ιδιοτελείς! Ας διαλέξουν και ας πάρουν! (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας.)

ΑΝ. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Αυτό είναι απαράδεκτο και ακραίο!

Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ: Απαράδεκτα θα ακούσετε, διότι απαράδεκτα επράξατε! (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας.)

ΑΝ. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Πρώτη φορά μιλάτε έτσι! Δεν έχετε ξαναμιλήσει έτσι!

Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ: «Το TPQ-37, ελληνικέ λαέ, δεν είναι τίποτα, είναι καλό εργαλείο. Εξακόσια μέτρα απόκλιση στόχου κάνει μοναχά». Ο Ρήλεϋ, ο Αμερικανός στρατηγός… (Διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ.)

Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ: Σας ενοχλούν! Δεν πειράζει.

ΑΝ. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Ε, όχι!

Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ: Τα επράξατε, θα ακούσετε την ηχώ των πράξεών σας. Αυτή είναι η ηχώ των πράξεών σας!

Πηγή: koutipandoras.gr

Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook, Twitter και Linkedin

Οι απόψεις του ιστολογίου δεν συμπίπτουν απαραίτητα με το περιεχόμενο του άρθρου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ερυθρός Σταυρός-Ερρίκος Ντυνάν: Η Αννούλα με τα 106 χιλιάρικα το χρόνο το 2011!

Ιουλίου 11, 2017

•

ΣΚΑΝΔΑΛΟ

Στη Βουλή λειτουργεί η Εξεταστική Επιτροπή για τα σκάνδαλα στην υγεία και πρώτο "πιάτο" είναι η εξέταση του σκανδάλου που λέγεται "Ερυθρός Σταυρός-Ερρίκος Ντυνάν".

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΣΥΡΙΖΑ: Περίεργη «επένδυση» που πολεμούσε επί 20ετίας, σήμερα την εγκρίνει

Ιουνίου 27, 2017

•

ΣΥΡΙΖΑ

H επένδυση-μαϊμού σε έκταση 25.000 στρεμμάτων (!) δίπλα στο φοινικόδασος στο Βάι της Κρήτης, που πουλήθηκαν από τη Μονή Τοπλού, σε μία περίεργη εταιρία από Αγγλία, η οποία μέχρι τώρα είχε περίεργα οικονομικά στοιχεία κι η επένδυση θα ήταν επικίνδυνη για το περιβάλλον ...σύμφωνα με τα δημοσιεύματα των «αντικαπιταλιστών» δημοσιογράφων... προχωράει μετά από 20 χρόνια και βάλε. Και προχωράει από την κυβέρνηση των ίδιων «αντικαπιταλιστών οικολόγων» του ΣΥΡΙΖΑ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ